Usmon Nosir

XX asr oʻzbek sheʼriyatining yorqin va fojiali vakillaridan biri, shoir va dramaturg. U 1912-yil 13-noyabrda Namangan shahrida tugʻilgan. Bolaligidan adabiyotga va sanʼatga chuqur qiziqish bildirgan boʻlib, dastlabki sheʼrlarini 1920-yillarning oxirlarida chop ettira boshlagan. Shoirning jozibali va joʻshqin uslubda yozilgan asarlari tez orada kitobxonlar hamda adabiy jamoatchilik eʼtiborini qozongan.

Uning «Quyosh bilan suhbat» (1932), «Safarbar satrlar» (1932), «Traktorobod» (1934), «Yurak» (1935) va «Mehrim» (1936) kabi sheʼriy toʻplamlari nashr etilgan. Shuningdek, u «Atlas» va «Zafar» kabi dramatik asarlar yozgan hamda Aleksandr Pushkinning «Bogʻchasaray favvorasi» dostonini, Mixail Lermontovning «Demon» dostonini oʻzbek tiliga mahorat bilan tarjima qilgan.

1937-yilda shoir qatagʻon tuzumining nohaq taʼqibiga uchrab, hibsqa olindi va uzoq yillik surgunga hukm qilindi. U surgun azoblarini boshdan kechirib, 1944-yil 9-martda Kemerovo viloyatida vafot etdi. Uning qisqa, ammo boy va sermahsul ijodiy merosi oʻzbek adabiyoti tarixida alohida oʻrin tutadi.